::: Aloha ' Joy :::

aloha !! หลังจากห่างหายสเปซไปนานมากเรย ก็เรยได้ฤกษ์อัพซ้าที

ช่วงนี้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก หลังจากนู๋จอยเริ่มทำงานที่ Maersk

วันที่19มีนา เริ่มทำงาน ถึงตอนนี้ก็ศิริรวมได้จะ 2 เดือนและ ...ความรู้สึกตอนแรก เบื๊อ เบื่อ อยากออก ..บริษัทรัยเนี่ยงานเยอะมหึมา

แต่พอปรับตัวได้ ก็เรยคิดว่า เอาน่า..ลองดูสักตั้ง จอยต้องทำได้ หึหึ .. ตอนเช้าตื่นนอนมาก็ต้องไปทำงาน ขึ้นรถไฟฟ้า

ตอนกลางวัน ค่าข้าวก็แพ้งแพง ... อาหาร น้ำ แพงจิงจังเรย 100 บาท สามารถหายไปได้ ในช่วงเวลากลางวัน แปปเดียวเอง .. แต่ดีว่างานที่ทำโอเครเรย Coงานระหว่าง ลูกค้าที่ส่งของออกนอก กับสายเรือ สนุกมากมาย ...  วันที่21 ก็ได้ไปเที่ยวด้วย ไปนั่งเล่นฟังเสียงคลื่น สบายมากเรย อยากไปอีกบ่อยๆ เห้อออ ...

** โลกแห่งความฝันมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ได้มีความสุขแบบสุดๆ สบายใจที่สุดเรย **

และล่าสุดเมื่อวาน

วันที่28 ที่Maersk แผนกของจอย มีwalk rally เหนื่อยบรม พาไปเล่นที่ dreams world มี 2 ฐาน เช้ากับบ่าย ตอนเช้านี่แบบว่า กลุ่มจอย ฟิตโค่ด แทบจะวิ่งไปเรยอะ ตอนบ่ายหมดแรง พี่ๆเค้าคิ่เกียจเล่นกัน ก็เรยได้ที่ 2 ไป แพ้ที่1 ไป 3.5 คะแนนเอง

เสียดายมากมาย ยย ย ย ..ไม่ได้ไม่ยอมคราวหน้าต้องเอาที่1ให้ได้เยยย ... แล้วตอนเย็นก็มา กินข้าวกันที่ จิตรโภชนา ใกล้บ้านสุดๆๆ 555+ พี่ๆเค้ากิน red กันแบบว่า เต็มที่มากมาย กะตายไปข้าง ... มีพี่ๆเค้าชงให้ จอยเรยบอกไป พี่ ..หนูกินไม่เปงง พี่เค้าทำหน้างงมาก ประหนึ่งว่า หุ้ย..มันยังมีคนแบบนี้อยู่บนโลกใบนี้ด้วย 555 + .. เค้าบอกว่า อยู่ maersk ต้องหัดกินให้แข็งๆ เพราะที่นี่ ซัดโฮกๆ  5 55 + คราวหน้าก็ได้ พี่ชน หนูก็ชน แต่เปงง Red กับ โค้ก 55+ ดูดิ๊ ใครมันจะคอแข็งกว่ากัน

โดยรวมแล้วก็ถือว่าประสบความสำเร็จ ได้รู้จักพี่ๆมากขึ้น ได้คุยงาน ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างเรย .. ดีจังเรยนะ ที่ทุกอย่างในชีวิตดี การงาน การเงิน และความรัก ... แฮปปี้จังเรย เย้ๆ ^^ 

ไม่มีอะไร ก็แค่อยากจะบอก...

 

เรียนจบแล้วน้าาาาาาา

 

 

ดีจัยที่สุดเรยยยยยยยย ^^

Upupupupup !!! Up Space แล้วนะ  ช่วงนี้งานเยอะจังเรย

 

ไม่เห็นจริงเรยที่บอกว่า ปี4แล้ว เรียนน้อย รายงานก็ยังคงเยอะอยู่

 

และช่วงนี้ก็ต้องรีบหางานด้วย จะจบแล้ว ... จะปลายกพ แล้ว ยังไม่ได้งานเรย แงๆๆ

 

.. อีกเรื่องที่เครียดตอนนี้ก็คือ น้ำหนักตัวขึ้น อ่า ...แงๆๆ จอยล่าเซงงง >+< "

 

ใส่เสื้อผ้าอึดอัดชาม้าดเรย ตอนที่ผอมลงมามากสุด ใส่เสื้อผ้าสบายตัวมากเรยอะ

 

อยากกลับไปเป็นแบบนั้นอีกจังเรย แต่เอาน่า .. จอยฮึดใหม่อีกรอบก็ได้นี่นา

 

.....ตอนนี้หลายบริษัทกำลังเรียกสัมภาษณ์ จอยสมัครและก็สอบข้อเขียน ทั้งในเนท

 

ก็เย้อเยอะ ที่เอาจริงๆจังๆ ก็ไม่กี่บริษัทเอง สมัคร

 

1.กสิกร - - ข้อเขียนไม่ผ่าน

2.isuzu - - ใกล้บ้านมาก 5-10 นาทีก้อถึง แต่เค้ายังไม่บอกซ้าทีว่าผ่านข้อเขียนมั๊ย ( ถ้าจะไม่ผ่าน 555+))

3. Maersk - - ไม่รุ้เป็นอะไร อยากทำที่นี่สุดๆๆ  ข้อเขียนผ่านแล้ว รอสัมภาษณ์

4.Exxon - - รอสัมภาษณ์ ..แต่ภาษาอังกฤษ โง่มาก ก็คงปิ๋ว แงๆ

5.D-staff Rec.  -- สัมภาษณ์ศุกร์นี้แล้ว ตำแหน่ง marketing executive ..salary 20k-40k

กรี๊ดๆ เงินเดือนเพียวๆ ม่ายรวมค่าคอมด้วย W_W ตาวาวๆๆ   55 5+ ..

 

ยังไงแล้วก็จะสู้ๆต่อไป  เพื่ออนาคต เพื่อครอบครัว เพื่อประเทศชาติ 5 5 5+ ...

 

......****    ช่วงนี้....ไม่สบาย ปวดหัวบ๊อยบ่อย ****

 

.....****     แต่....ช่วงนี้....ก็มีคนพิเศษมาคอยดูแล ****

 

**** ...ช่วงนี้...อารมย์เสียบ๊อยบ่อย

 

.......แต่...ช่วงนี้...ก็มีคนคนนั้นมาทำให้หายโมโห ......

 

.......ช่วงนี้... หรือ ...ช่วงไหน ...ถ้ามีไก๋อยู่ข้างๆ

 

จอยยอมหมดเร้ยยยยย ...อิอิ...... Happy สูดๆๆๆๆๆๆ ^^เรยค่า ~~~~

 

ปล .. สเปซตอนนี้ ขออัพรูป หน้าขาวที่สุดในรอบ 21 ปี ..555+ ..

(((( เป็นความสุขส่วนตัวของเจ้าของหนะ ))) ... (,")(",)

 

            ดีจัยจังเรย  ช่วงนี้อากาศหนาวแล้ว  .....เพราะว่าเป็น ฤดูที่จอยชอบมากมาย อากาศดี ..  ช่วงนี้เวลาผ่านไปเร็วมากมาย หลายเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต  ทำให้คิดว่า ปีนี้โตขึ้นมากเรย เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ถ้าเป็นเหมือนเมื่อก่อน คงร้องไห้ต่อมน้ำตาแตกอยู่ที่บ้าน ไม่ยอมไปเรียน ..เด็กจิงๆเรย ...

 

ปีหน้าจะเริ่มต้นใหม่ กับสิ่งใหม่ๆ ความคิดใหม่ๆ  ...  

 

            วันนี้มีเรื่องราวผ่านมามากมาย เช้ามาก็คิดถึงคนคนนึง ....แปลกดีนะ รู้จักคนตั้งมากมาย แต่คนไหนหละที่เราจะมีโชคชะตาต่อกัน ได้ใช้ช่วงเวลาของชีวิตด้วยกัน ไม่คิดว่า เราจะได้มาคบเค้า จะได้รับสิ่งดีๆจากเค้า ถึงตอนนี้จะให้ในสิ่งที่เค้าต้องการไม่ได้ จะบอกคำนั้นได้ไม่เต็มปาก แต่อยากบอกตอนที่มันรู้สึกเต็มหัวใจว่ารักเค้ามากมายขนาดไหน แล้วจอยจะบอกเอง ..เค้าคงไม่เข้าใจ 

 แต่ตอนนี้อย่างที่บอกว่า จอยยังรู้สึกเขว้งๆกับเรื่องในอดีต แต่มันก็เป็นอดีตหละ ...ขอเวลาจอยหน่อยนะคะ ....จอยไม่ไปไหนหรอก อย่ากลัวไปเลย จะอยู่ตรงนี้แหละค่ะ   

...... อยากให้เค้าเป็นแบบนี้ตลอดไป ไม่ได้ร้องขอให้เค้ารักจอยมากขึ้น แต่แค่ไม่ให้น้อยลงจากวันแรกที่เค้าเริ่มรู้สึกว่า จอยจะมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของเค้า ... 

 คำพูดที่เค้าพูด กาลเวลาอาจทำให้มันลบเลือนไป แต่จอยจำได้ที่เค้าพูดมา และกาลเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงใจและอนาคตของเราสองคน 

ตอนเช้า เรย โทรไปหาคุยกันแปปปนึง แล้วก็ต้องปล่อยให้เค้าไปทำงาน ส่วนจอยเองก็นอนอุตุ ต่อไป...555+ มันเป็นงานหนักนะ 555+

 

..   แล้วพอบ่ายๆ ได้รับโทรศัพท์จาก เบอร์ 02- อารายซะอย่าง  เป็นบริษัทจิวเวอรี่ ที่โทรมานัดสัมภาษณ์งาน ที่เคยไปสมัครไว้ (จะจบแล้วอ่า) เป็นงานเลขาด้านการต่างประเทศของceoบริษัทเค้า  สมัครไปงั้นอะ ขำๆ.. สวัสดิการ จะเว่อร์ไปไหน เงินเดือนก็เว่อร์ไปไหน ประมาณ 30,000 เยอะน้า สำหรับเดะบัญชี ต้อกต๋อยอย่างเรา 555+

.. สมัครไปเพราะว่าเค้าคงไม่เลือกจอย ชัวร์ๆ เพราะว่ามีคนเก่งกว่าจอยตั้งเยอะ  แล้วเค้าก็โทรมา ..งงหละสิ ... แต่ว่าก็ต้องสละสิทธิไป เพราะว่าจอยเริ่มงานได้ เมษา ยังเรียนไม่จบติด 2 ตัว ..เค้าบอกว่าต้องการด่วน ไฟลท์แรกต้องให้เลขาบินไปกับบอส ..ดูงานแสดงจิวเวอรรี่ที่ญี่ปุ่น 15 มค. นี้แล้ว ............แงๆๆๆๆๆๆๆๆ.. แล้วจะบอกทำไมค้าบบบบบ...แอบเซงอะ.......ยังไม่ได้ให้โอกาส หนูไปสัมภาษณ์เรยยยยยยย .... ถ้าตกสัมภาษณ์ อย่างน้อยก็ยังได้สัมภาษณ์ แต่อย่างว่าเค้าเสียเงินจ้างก็เลือกคนที่ทำ Full - Time ไปเลยก็ย่อมดีกว่า

 

เห้ออออออออออออออออออออออออ  .............................

 

ช่วงนี้มีความสุขจังเรยยยย ขอบคุณนะคะไก๋  

 

 

ถึงจะแสดงออกบางครั้งว่า

 

จอยมีเรื่องกังวลใจในบางเรื่อง

 

 

แต่ก็พยายามที่จะมองอย่างเข้าใจ

 

และก้าวเดินต่อไป  ......

 

 

.......................... .. 

 

 

ไม่ต้องห่วงนู๋จอยนะ   .. สู้ๆ สู้ตาย ^^

 

       

 ช่วงนี้ชีวิตผ่านไปเร็วมากมาย หลายสิ่งหลายอย่างที่คิดว่าจะทำก็ยังไม่ได้ทำเลย อยากไปเรียนขับรถ อยากไปเรียนภาษาเกาหลี อยากไปเรียนตีขิม ตามแผน ที่วางเอาไว้ตั้งแต่เทอมก่อน แต่มาเทอมนี้ก็ต้องล้มไปหมด เพราะว่าต้องอยู่ดูแลอาม่า  นี่ถ้าอาม่าไม่สบายเทอมก่อนคงต้อง drop แล้วรับปริญญาพร้อมรุ่นน้อง โชคดีเพราะเทอมนี้มีแค่ 2 ตัว เองที่เรียน  สรุปแล้วก็ได้ทำแค่อย่างเดียวที่แพลนไว้ ก็คือ เรียนตีขิม เย้ๆๆ ..

 

                 ช่วงนี้เป็นพวกจิตซ่านแน่เลย ชอบฟังเพลงแล้วแอบร้องไห้คนเดียว แหงสิ .. 4 ปีที่ผ่านมา เกือบ  1460 วัน ...ที่ไม่ได้อยู่คนเดียว ตอนนี้ต้องมาอยู่คนเดียว จะไม่รู้สึกอะไรได้ยังไง ...........ตอนนี้ก็มีคนมาคอยเอาใจ  แต่ก็กลับไม่ใส่ใจเค้ากลับ รู้ตัวเองว่ายังไม่เปิดใจยอมรับใคร เพราะเอาความรักครั้งเก่ามาเป็นตัวตัดสิน  ....  รู้สึกผิดนะ แต่ว่าไม่รู้จะทำยังไงดี ก็จะพยายามให้ดีที่สุด ตอบแทนสิ่งที่เธอเต็มใจให้จอยมา  ...คงต้องให้เวลา ปรับสภาพใจของจอย บ้าง  .... แล้วทุกอย่างมันต้องดีขึ้น .....เคยมั๊ย  มีคนมากมายที่อยู่รอบๆตัว ทั้งเพื่อน ทั้งครอบครัว  แต่ว่ามันเหงาจังเลย .......... ไม่อยากเหงา แต่ว่าก็ยังไม่อยากมีใครมาผูกมัด  .......-- อาจเหมือนว่าฉันเป็นคนเข้มแข็ง และไม่แสดงให้ใครได้รู้ความจริง ว่าข้างในเป็นอย่างไร  - - - ...

 

               วันก่อนโทรไปคุยกับเพื่อนที่สนิท ก็โดนมันว่ากลับมาว่า .. เปงเจ้าสาวกลัวฝน เอ .. จอยยังงๆ กับคำนี้เลยอะ ทำไมต้องกลัวเนี่ย  กลัวเปียกฝนเหรอ ประมาณนั้นรึป่าว น้า ..  

              

             เปลี่ยนเรื่องมาพูดเรื่องอนาคตกันบ้าง ช่วงนี้ก็เริ่มมีแรงตึงเครียดภายในเอก เพราะว่าแต่ละคนเริ่มพูดแต่เรื่อง ทำงาน ทำงาน ทำงาน ... เอ .. แล้ว ณัฏฐพัชร์ เอาไงดีเนี่ย ย  แง้วๆๆ >_<" แต่แพลนไว้ว่าทำงาน รอรับปริญญาให้เสร็จเรียบร้อย แล้วทำงานให้ครบ 1 ปี จากนั้น ก็บินไปเมกา 1 ปีเลย ถ้าอยู่ไหวก็อาจจะ 2 ปี แล้วค่อยกลับมาไทย .. .. คงได้อะไรมาเติมเต็มชีวิตอีกเยอะ  ระหว่างที่ไป จะมีคนคิดถึงเรามั๊ยน้อ ... ออ ... -*-

            

            ..  ปีนี้เป็นปีที่เปลี่ยนแปลงมากๆเลย  ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เจ็บปวดมากมาย กว่าจะผ่านมาได้ เคยมั๊ย .. เลิกกับคัยทั้งที่ยังมีความรู้สึกดีอยู่ แต่หวังว่าเวลาจะเป็นสิ่งที่ช่วยเยียวยาทุกอย่าง ... ถึงเธอจะมาขอร้อง สัญญาอะไร จอยก็ไม่กลับไปแล้ว เพราะว่า อยากเก็บความทรงจำของเราดีๆแบบนี้ต่อไป เวลาที่ผ่านมา ที่ได้เป็นคนพิเศษของเธอ จอยรู้สึกถึงคำว่า "คนพิเศษ" จริง ๆ จอยก็มีความสุข ในสิ่งที่เทอเป็น ในสิ่งที่เทอให้มา ... ... ไม่อยากมองเธอในแง่ร้าย  จอยยังมีความรู้สึกดีๆกับเธออยู่ แต่แปลกที่มันไม่เหมือนทุกที่... ขอโทษที่จอยใจไม่กว้างพอ ... ที่ไม่สามารถ ยอมรับได้ กับปัญหาที่เกิดขึ้นมา ... แม่เคยบอกว่า คนเราให้อภัยกันได้ แต่ต้องไม่มีครั้งที่ 2 ให้ใจต้องเจ็บปวด .... ดูโหดร้ายมั๊ย มาตอนนี้ แม่บอกตรงจริงๆด้วย  รักตัวเองมากกว่าดีแล้ว รักตัวเองให้ มากๆ .... ต่อจากนี้ไป เราสองคน คงเป็นเพื่อนที่เข้าใจกัน  ... อย่างที่เธอเคยบอกจอย จะคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ  เป็นทุกสิ่งที่ต้องการ  .. เราเป็นเพื่อนกัน ก็คงดีแล้ว.. จะได้ไม่ต้องมาร้องไห้จนเช้าอีก .. มองย้อนกลับไป ก็อนาถตัวเองเหลือเกิน ร้องไห้แต่เค้าไม่รู้ ทำไปทำไม ... ต่อจากนี้จะรักตัวเองให้เป็น จะได้เรียนรู้เพื่อที่จะรักคนอื่น .........สักวัน .....   เห้ออออ....  เพ้อจริงๆเลย วันนี้ แต่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว .........จอย สัญญา  ...........และ แล้ว วันนึงคงจะเจอใครสักคนที่เรานั่งดูดาวริมทะเลกับเค้า โดยไม่ต้องมีบทสนทนาอะไรเลย แต่ว่ามีความสุขเหลือเกิน ......เห้อ ......อออ ........การเดินทางของความรักจึงต้องดำเนินต่อไป ......... เพราะว่าเรายังต้องอยู่บนโลกกลมๆ ใบนี้นี่นา ...........

ปิดเทอมที่ผ่านมานี้ได้ไปเข้าโคงการ Nip รุ่นที่10 วันแรกรู้สึกว่าเอ...อะไรเนี่ย คนเยอะเต็มไปหมด

 

แต่พอแปปเดียวผ่านไป 2 อาทิตย์ วันสุดท้าย กลับร้องไห้ซะงั้น  ไม่อยากจากเพื่อนๆไปไหนเรย รู้สึกว่าแค่ 2

 

อาทิตย์กลับสนิทกันมาเหมือนรู้จักกันนานเรย ไปกินข้าว ไปโยนโบล์ ไปร้องเกะ ไปลอยกระทงกัน  . .. .  . .

 

โหวววว  ไม่เคยคิดว่า ชีวิตเฮฮาปาจิงโกะ จะเป็นแบบนี้นี่เอง 555+

แต่นิบก็สอนให้เรารู้จักการใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ รู้จักวางแผนอนาคต รวมถึงการมองความรักแบบมีสติและมีเหตุผล

 

นิบทำให้รู้ว่า การมีชีวิตอยู่เพื่อเรียนรู้  ช่วงชีวิตของตัวเองเป็นยังไง และนิบสอนให้เราเรียนรู้ว่าการแบ่งปันเพื่อสังคม

 

เป็นสิ่งที่ควรทำ  ..

 

 ................เห้อ ...........  กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆ  .............และกับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป 

 

จอยเสียใจนะ แต่ว่าคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่จะทำให้คนที่เรารักได้ ...